مىبايد كه خود را غنى بداند ، زيرا كه توانگرييى بالاتر از اين نيست ؛ و خلاف ظاهر است . و صدوق روايت كرده است كه شخصى از حضرت سيّد السّاجدين ، على بن الحسين صلوات الله عليهما سؤال كرد از خريدن كنيزكى كه خوش آواز باشد ، حضرت فرمودند كه : « چه قصور دارد كه او را بخرى و بهشت را به ياد تو آورد » . « 1 » صدوق گفته است كه : مراد حضرت آن است كه قرآن را خوش بخواند و چيزهايى كه سبب ترك دنيا شود و سخنان حكمت و ذكرى كه اينها غنا نيست ؛ امّا غنا يعنى يلَّلا تلَّلا ، حرام است . و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام منقول است كه : « حق تعالى نفرستاد پيغمبرى را كه خوش آواز نبوده باشد » . « 2 » و كالصحيح ، به طريق متكثّره منقول است از آن حضرت كه : « حق تعالى وحى كرد به موسى بن عمران عليه السلام كه هرگاه تورات را خوانى ، به آواز حزين بخوان » . « 3 » و از على بن محمّد نوفلى منقول است كه نزد حضرت ابى الحسن عليه السلام ذكر كردم صوت را ، حضرت فرمودند كه : « حضرت سيد الساجدين قرآن مىخواند و بسيار بود كه بر آن حضرت مىگذشتند و آن حضرت قرآن مىخواندند ، بيهوش مىشدند ، به سبب آواز خوش آن حضرت . و اگر امام آواز خوش خود را ظاهر سازد ، مردمان تاب نمىآورند ، از بس كه خوش آواز است . و بسيار است مىميرند » . راوى نفهميد و گفت : عرض نمودم كه حضرت سيد المرسلين قرآن را در . . .

--> « 1 » الفقيه ، ج 4 ، ص 60 ، باب حدّ شرب الخمر و ما جاء في الغناء و الملاهي ، ح 5097 « 2 » الكافى ، ج 2 ، ص 616 ، باب ترتيل القرآن بالصوت الحسن ، ح 10 « 3 » الكافى ، ج 2 ، ص 615 ، باب ترتيل القرآن بالصوت الحسن ، ح 6